Rubor, ut productum cosmeticum ad aspectum roseum et tridimensionalem faciei addendum adhibitum, historiam aeque longam habet, quae ad civilizationes antiquas redit. Usus...ruborsatis commune erat in Aegypto antiqua. Veteres Aegyptii putabantcosmeticapars magna vitae quotidianae, et rubro utebanturpulvis mineralis(ut haematites) genis adhibenda ut faciei ruborem addant.
Praeterea, aliis coloribus naturalibus utuntur ad faciem ornandam, quo fit ut vultus salubrior et vividior appareat. Rubores etiam in Graecia antiqua populares erant. Graeci antiqui credebant naturalem colorem pulchritudinis symbolum esse, itaque cum in publicis actionibus participabant, homines saepe rubore utebantur ad imitandum naturalem ruborem post exercitationem. Eo tempore, rubor "rubidus" appellabatur et plerumque ex corio vel rubra ochra conficiebatur. Romani antiqui hanc traditionem etiam hereditaverunt. Rubor late in societate Romana adhibitus erat, sine discrimine sexus; et viri et mulieres rubore utebantur ad faciem modificandam. Rubor a Romanis interdum plumbo aspergebatur, quod mos eo tempore plerumque acceptus erat, quamquam valetudini longo tempore noxius erat. Per Medium Aevum, mores ornandi in Europa aliquas mutationes subierunt. Olim fuit cum ornatus nimis manifestus immoralis habebatur, praesertim in circulis religiosis.
Attamen, rubor, quasi ornamentum leve, adhuc ab aliquibus ordinibus socialibus accipitur. Per Renascentiam, cum artis et scientiae redintegratione, pigmenta cosmetica iterum in modam venerunt. Rubor huius temporis plerumque ex pigmentis naturalibus, ut laterite vel petalis rosae, fiebat. Saeculis XVIII et XIX, usus ruboris magis communis factus est, praesertim inter classes superiores. Rubor huius temporis plerumque in forma pulveris adhibetur, et interdum in cremis mixtus.
Initio saeculi XX, cum industria cosmetica moderna orta est, formae et genera ruboris magis varia fiebant. Rubores pulveris, pasta, et etiam liquidi in foro apparere incipiunt. Simul, cum influxu pellicularum Hollivudianarum, rubor instrumentum magni momenti factus est ad imaginem in scaena formandam. Rubor modernus non solum variis formis praesto est, inter quas pulveris, pasta, liquidi, et "pulvinar", sed etiam varietate colorum uberiore, a carne naturali ad rubrum vividum, ut necessitatibus variorum colorum cutis et stylorum cosmeticorum satisfaciat. Historia et origo ruboris mutationes in studio societatis humanae pro pulchritudine et normis aestheticis reflectunt, et etiam evolutionem technologiae cosmeticorum et industriae cosmeticae testantur.
Tempus publicationis: XI Septembris, MMXXIV
